Mijn persoonlijke verhaal

Op jonge leeftijd is mijn man overleden. Plotseling is de liefde van mijn leven en de vader van mijn kinderen er niet meer. Hoe vertel je aan je kinderen dat hun papa er niet meer is en dat hij niet meer terug zal komen? In ons huishouden spraken we amper over de dood. Ons leven stortte in. We waren zo verdrietig en vol onbegrip door het verlies. We voelden ons verloren en het leven stond letterlijk stil. Waarom moet dit ons overkomen?

Een van de gevolgen van dit verlies was angst. Angst om nog meer mensen te verliezen. Angst om door te gaan met het leven. Verder gebeurde er veel met mij als persoon. Ik piekerde en vervaarde veel onrust en klachten als slecht geheugen, moeilijk slapen, slecht eetlust en ook fysieke klachten als buikpijn. Mijn kinderen ervaarden andere gevolgen. Op het moment dat mijn man overleed was mijn dochter 5 en mijn zoon 6 jaar oud. Zij verschillen iets meer dan een jaar qua leeftijd. Echter, zij gingen op totaal verschillende manieren om met het verlies. Beide kinderen hadden een eigen ervaring en beleving. Mijn dochter zat vol onbegrip. Ze had 1001 vragen en wenste hem nog 1 keer te zien om afscheid te nemen. Mijn zoon klapte dicht. Hij begreep wat er was gebeurd maar voelde de verantwoordelijkheid om zich groot te houden. Door mijn verlies heb ik mij gerealiseerd dat het leven niet vanzelfsprekend is; ik heb ervaren dat wij als mens tot meer in staat zijn dat wij zelf verwachten, ook al hebben wij soms erg veel te verduren. Ik heb de pijn moeten omzetten in kracht om mezelf overeind te houden, maar ook om er te zijn voor mijn kinderen. Om mijn kinderen ze te laten zien dat het verlies hun leven niet op stop hoeft te zetten. Ik hen hierdoor mijn belemmerende patronen kunnen ombuigen en heb mijn leven opnieuw een betekenis kunnen geven. Wat ook uit eindelijk mijn missie is geworden. Ik heb dit kunnen bereiken en wil jou uit mijn hart en ziel ook op weg helpen om , ondanks tegenslagen in je leven, in jou kracht te gaan staan!

 

Een nieuwe pad...

Mede door de hiervoor beschreven ervaringen heb ik een andere weg ingeslagen. Door mijzelf en mijn kinderen te helpen ben ik achter bepaalde kwaliteiten van mezelf gekomen. Ik ben van nature heel kalm en betrokken waardoor kinderen maar ook volwassen zich snel op hun gemak voelen. Dit zorgt voor natuurlijke vertrouwensband en wordt er een veilige ruimte gecreëerd om open en kwetsbaar te zijn.

Op advies van een familielid heb ik de opleiding Kindercoach (HBO) bij Sonnevelt opleidingen gevolgd en met succes afgerond. Daarnaast heb ik me ook gecertificeerd in NLP master practioner (Neuro Linguïstisch Programmeren) en ben ik momenteel in opleiding voor Cognitieve gedragstherapie (HBO) bij Cavis opleidingen. Tevens ben ik aangesloten bij beroepsorganisatie voor kindercoaches